Łubin biały (Lupinus albus L.). Liścienie kiełkujących roślin są duże i gładkie. Korzeń palowy z nielicznymi i niewielkimi rozgałęzieniami, na których występują brodawki korzeniowe. Łodyga prawie okrągła, gruba, rozgałęzia się w górnej części, wytwarzając dalsze pędy drugiego, a nawet trzeciego rzędu, co nie jest pożądane (przedłuża wegetację). Liście składają się z 5-7 listków, odwrotnie jajowate. Mają bardzo krótkie, lecz wyraźne ogonki. Listki owłosione, przylistki duże. Kwiaty białe, zebrane w grona. Strąki nie pękają, proste, koloru żółtobrunatnego, zawierające 4-9 nasion. Nasiona największe spośród łubinów, okrągło kanciaste, z boków silnie spłaszczone, w środku wgłębione, białe, z odciecieniem różowym lub kremowym. Masa 1000 nasion wynosi 220 - 780 g, a uprawianej u nas pastewnej odmiany Kali około 300 g.